This Heart Remembers foto:fursad and murchunga.com

Narayan Gopal Gurubacharya is by far the most prominent and popular singer in Nepali music. He was also an accomplished music composer in his own right. Not only was he gifted with a great voice, he was very versatile. His voice range allowed him to sing songs of every genre. His songs are often richly orchestrated with the sitar, harmonium and the flute. Some of his most popular songs include "Euta Manche Ko (Maya le garda)"(trans. For the Love of One Person), "Jhareko Paat Jhai"(Like a Fallen Leaf), "Yo Samjhine Man Cha"(This Heart remembers) and "Saawan ko jhari bani"(Like the Autumn Rain). Gopal has been accorded with title "Swor Samrat" (literally, King of Voice) which affirms his position as the supreme virtuoso of Nepali music. His death was due to a organ failures, said to have been caused by his notorious drinking. The cassettes and CDs of his music still make significant sales in Nepal.
He has sung over 500 songs, including in films, ballets and drama. Most of his songs are melodies. It is said that he was very selective about which songs he sang. Although 500 songs is not alot for some of his caliber, they are outstanding in some ways--be it the lyrical depth or superb rendition. In recognition of contribution in the field of Nepali music, he has received several national honors and awards, Trishakti Patta, Chinnalata Puraskar to name a few.
Continued sales of his albums attest to his immense popularity. Even more than a decade after his death, his songs are equally liked, loved and sung.His legacy lives on. Current sensation, Ram Krishna Dhakal, a very established and popular singer-- sang Narayan Gopal's songs and tried to copy Narayan Gopal's style when starting his own remarkable career.
Below is a translation (in part) of one of his most famous songs, "Kehi mitho baata gara" (Say a few sweet words), used with permission of Suckypoetssociety:
"come, let us dance in this dark- like fireflies float with the wind- like fibres of simal leave your sorrows for tomorrow for, "tomorrow" is to be suffered anyhowwhisper sweet words to me— dusk fades away in vain later tonight, to solitude— we return, to weep again"

Source:Wikipedia.org

अनिकाल मा बिउ जोगाउनु हुल्मुल मा टाउको जोगाउनु
foto:nepalnews.com
सरकार ले शिक्षा बिधेयक पारीत गरे पछि मास्टरशाप् हरु खुसि ले दङ् परे होलान् तर गुरु का चेला हरु लाइ कुरो मन् परेन।त्यसै को निहुमा सडक् मा ढुङा हानाहान् भयो लाठि बर्सियो त्यसैको बद्ला मा यी हाम्रा चेला हरु को टाउको फुट्यो।खै के हेरेर बन्छ् यस्तो शिक्षा बिधेयक के नभएर मन् पर्दैन् कसैलाइ अनि किन फुट्छन् टाउका। प्रस्न मथि प्रस्न?जवाफ् दिने कस्ले????

मौका यही हो "लोकतन्त्रको" ?
foto:ekantipur.com
"मौका पाए पछि चौका हान्ने नि!!" भने झै लोकतन्त्र को आड पाएर हो कि के हो हिजो आज सडक मा हरेक पक्ष आफ्नो आवाज लिएर उत्रीन थालेका छन । कोहि पद् उन्नति ,कोहि गुणस्तरिय पढाइ भएन्,कोहि उचित् अवसर् पाइएन् आदि जस्ता अनेक् कुरा हिजो आज सडक् मा सुन्न पाइन्छ्।लोकतन्त्र आएको भएर हो कि हो सबैले बल् देखौने बेला एहि भएको छ्। शान्ति को लामो सुस्केरा हाल्न नपाउदै हिजो आज फेरि सडक् मा टायर् को कालो मुस्लो र नारा भने फेरि सुरु भएको छ।असति मात्र त्यत्रो नारा लाएर हाम्रा अस्थाइ गुरु हरु बल्ल् बल्ल स्थाइ हुने हुनु भयो।तर एक् साता बित्न नपाउदै अर्को बिध्यार्थि जमात् यो भएन भनेर निस्के का छन्।तेसैको बिरोध् मा राज्-धानि लगाएत् बिभिन्न् ठाउ मा बिरोध् भएका छन्। फेरि सडक् मा टाएर् ढुङ्गा मुडा देखिएका छन । यस्तै हो भने त त्यो साच्चै को शान्ति चै कहिले आउछ त फेरी यसो अरु को नजर मा त कम्सेकम अब चै ठीक भए छ है नेपाल भनेर कुरा गरुन । तर खोइ एउटा सिद्धिन नपाउदै आर्को सुरु हुन्छ यहाँ के हो के हो???

माइला को गुण्-गान लाई पछारे ब्याकुल माइला ले

Photo:THT( हर्ष बिभोर माईला )
बच्पन का ति दिन आजै जस्तो लाग्छ्,जुन दिन मा स्कुल को प्राथना अगाडि बसी "श्रीमान गम्भिर" गाएको तर समय बद्लिएको छ । लोकतन्त्र को आग्मन संगसंगै राष्ट्रिय गीत पनि फेरिएको छ । सधैं घोक्रो फुलाई फुलाई गाएको श्री ५ को गूड गान अब परिवर्तन हुने भएको छ । उपनाम ब्याकुल माइला भएका ओखल्ढुङ्गा बस्ने प्रदिप कुमार राई को रचना राष्ट्रिय गीत को लागि हिजो छनोट भएको छ । राष्ट्रिय गीत छनोट कार्यदल का सस्कृति बिद सत्य मोहन जोशी सहित् ले हिजो एक कार्यक्रम बिच राई को गीत छनोट मा परेको कुरा बताए । अन्य गीत एबम कबिता समेत रचना गरेका राई आफ्नो गीत छनोट भए पछि हर्स बिभोर भए ।
जे होस् राजा को दिन सिद्दिएको भनिरहेको बेलामा सम्पत्ती सँग सँग राष्ट्रिय गीत समेत अब पुरानो गुन गान बाट फेरिए पछि राजा को हालत के हुने हो त्यो भने हेर्न बाकी छ ।जे होस् अब भने राष्ट्रिय गान हामी पनि हेरौन त!!!

ब्याकुल माइला को रचना

सयौं थूंगा फूलका हामी, एउटै माला नेपालीसार्वभौम भइ फैलिएका, मेची-महाकाली ।
प्रकृतिका कोटी-कोटी सम्पदाको आंचलवीरहरुका रगतले, स्वतन्त्र र अटल।
ज्ञानभूमि, शान्तिभूमि तराई, पहाड, हिमालअखण्ड यो प्यारो हाम्रो मातृभूमि नेपाल ।
बहुल जाति, भाषा, धर्म, संस्कृति छन् विशालअग्रगामी राष्ट्र हाम्रो, जय जय नेपाल ।

हतियार मा सहमती
foto:nepalnews.com
अन्तमा हतियार ब्यबस्थापान मा अड्किएको कुरो हिजो साझ मिलेको छ । बिभिन्न बुदा हरु मा कुरो नमिलेर रोकिएको सम्झौता हतियार को उचित ब्यबस्थापान हुने भने पछि कुरो सकिएको थियो।माओबादि र सेना को दुबै तर्फ उत्ति उत्ति हतियार् राखि तालाबन्दि गर्ने र त्यस् लाई यु,एन् ले निग्रानि गर्ने छल् फल् मा कुरा भएको थियो। साथै माओबादि ले सिबिर् सुरक्षा को लागि तिस् जना र पन्द्र जना हतियार् धारि सैनिक् राख्न पाउने प्राब्धान् पनि बनाएको कुरा छल् फल् ले बताएको छ्।

बन्दुक तह लगाउन समय लाग्यो ? ? ?

foto:nepalnews.com

देश शान्ति सम्झौता मा सहमती भैइ शान्ति तिर अगाडि बडी रहेको स्थिथिती मा हाल आएर हतियार ब्यबस्थापान सम्बन्धी कुरा मा बार्ता नमिल्दा कुरा लम्बी रहेको छ।शान्ति सम्बन्धि हरेक् कुरा अस्तिको शिखर् बार्ता मा छल्फल् भै सके को भने पनि यो हतियार् सम्बन्धि कुरा मा भने केहि बुदा हरु बाकि थिए रे।यसै कुरा मा छल् फल् गर्न भनि सरकार र माओबादि नेता हरु बिच् पटक् पटक् कुरा हुदा पनि निर्‍ग्योल् मा पुग्न सकेन।हिजो बेलुका सरकार को बार्ता तर्फ का प्रतिनिधि सिटौला र माओबादि का महरा ले भोलि पहिलो घडि मा नै बार्ता निस्कर्स मा पुग्ने भने पनि आज् बिहान् पनि बार्ता मा कुनै तुक् कुरा भएन।पत्रकार् हरु अनुसार् माओबादि टोलि प्रचन्ड सङ्ग् छल्फल् गर्नु पर्ने भयो भन्दै बार्ता स्थान् बाट् बहिरेक थिए।खोइ कहिले हुने हो छल् फल् र कहिले हुने हो बन्दुक् मा सहमति?किन हुदै छ ढिलाइ???

बन्दुक बोक्नु पर्ने थाहा पाए पछि राती नै फरार
foto:www.djkartell.com
मन नलागी नलागी पनि कर ले जानु परेपछि मौका परे किन भागथेनन । पढ्ने खेल्ने उमेर मा भर्ति गराउन भनि जबरजस्ती सोल्खुम्बु जिल्ला को बिधालयबाट माओवादी ले सात विद्यार्थी लागेका थिए । सिन्धुली गडी को दोस्रो डिविजन बाट भागेर सदरमुकाम आए पछि लामो सास् तान्दै ९ कक्षा मा पढ्ने टेक बहादुर बस्नेत ले "हामी त राती नै भागी आएको"भनि एकै सस्मा भने । सोल्खुम्बु कै केरुङ मा कार्यक्रम छ भनि लगेका बताउने उनिहरु ले अस्थाइ सिवीर मा पुगे पछी प्रती कार गरेका थिए ।तर उनिहरु को कुरा सुन्ने कस्ले??एत्रो देशमा शान्ति सम्झौता भै सके पछि त कुरा नसुनेका ले जाबो ९ कक्षा मा पढ्ने भुरो को के कुरा सुन्ने । । । । ।
Source:kantipur

गजुरेल को चटक ज्ञानेन्द्र होइन गजुरेल

काम्रेड प्रचन्ड को साटो गजुरेल


लोकतन्त्र को लहर देशमा चलेको बेला चरचित अनुहार जस्तै बनेर जन्ता हसाउदै हिड्ने मा ब्यस्त छन् हास्य कलाकार् मनोज् गजुरेल्।कहिले माइला दाइ भएर ठाटिने गजुरेल् कहिले प्रचन्ड् भएर हात् उठाउन भ्याउछन्।झापा जिल्ला मा जन्मिएका गजुरेल् १० बर्ष् को उमेर् देखि नै नक्कल् गर्न खप्पिस् थिए रे! जे भए पनि उन्को यो नक्कल् भने मलाइ गजब् लाग्यो!! तपाइ लाइ कस्तो लाग्छ् लेख् नु होला!!!!


Foto:www.damadol.com

A Sad Demise of Gemayel
Photo:AP

With huge mass of Lebanese crowd the ritual of of Pierre Gemayel was done on beruit yesturday.Gemayel who was famous as one of the lebanon's most prominent christian leader.

He was killed at car bomb attack in Beruit.

Thousand of his fans and crews are there at his funeral with a billboard posters in their hands .After the murder of Rafik Heriri this is the second attack at the lebanons leaders.

Gemayel, being as a member of anti syrian group he is supposed to be killed by the syrians.

With his demise all the lebanon's people are at the street against syria but the damaskas has refused to take the responsibility.For the attack UN has told to help the Lebanonese.

Any way the murder of Pierre Gemayel would be a great loss for the Lebanons .

शान्ति मा मौका छोपे ज्ञानेन्द्रले
देशमा यती ठुलो सम्झौता भयो सबै जना खुशी याली र बिजय उत्सव मा हिंडेका बेलामा हाम्रा राजा भनौदा ज्ञानेन्द्र ले पनि मुख् फोरेका छन्।
आफु एकल् काटे हुन्छु कि भनेर होला उन्ले पनि शन्ति सम्झौता लाइ स्वागत् गर्न पछि हटेन्न्।उन्ले जन्ता ले खोजेको शान्ति अब भने नेपाल् मा आइ पुगेको र अब यस् बाट् देश् मा बहुदलिय प्रजातन्त्र को अनुभव् नेपालि जन्ता ले गर्ने पाउने कुरा राज् दर्बार् सचिबालय गरेको छ् साथै उन्ले देश् मा चिर् शान्ति को कामना पनि गरेको छन्।

बेला बिजय उत्सव र खुशीयाली को
foto:Shailendra Kharel
मलाई मन पर्ने फोटोग्राफर मा यो फोटो खिच्ने शैलेन्द्र खरेल पनि एक हुन । नेपाल मा शान्ति सम्झौता मा हस्ताक्षर भए पछी देश भरि बिजय उत्सव मनाउने क्रम्मा देश भरि खुशीयाली को लहर चलेको छ ।

११ बर्ष लामो युद्द लाई फर्केर हेर्दा

शान्ति आएको खुशी साथ रहदा रहदै पनि ११ बर्ष को लामो युद्द लाई कसरी भुल्न सकिन्थ्यो र? कान्तिपुर मा मैले भेटेको यो युद्द को सारांस्(छोट्करी) तपाईं हरु सँग पनि बाड्दै छु। ११ बर्ष का प्रमुख घट्ना हरु :
२०५१ फागुन १ - रोल्पा, रुकम र सिन्धुली जिल्लाका एकएकवटा प्रहरी चौकीमा आक्रमण ।
२०५३ पुस १९ - रामेछापको बेथानमा आक्रमण दुई प्रहरी र तीन माओवादीको मृत्यु ।
२०५५ फागुन २० - दाङको चिराघाट इलाका प्रहरी कार्यालयमा आक्रमण । सात प्रहरीको मृत्यु ।
२०५५ फागुन २१ - रुकुमको एमालेका सांसद उम्मेद्धार यदु गौतमको हत्या ।
२०५६ पुस १९ - जुम्लाको रारालीमा आक्रमण । ९ प्रहरीको मृत्यु ।
२०५७ असोज ९ - डोल्पा सदरमुकाम दुनैमा आक्रमण । १४ प्रहरीको मृत्यु ४० घाइते ।
२०५७ चैत २० - रुकुमको रुकुमकोट ठाँटीडाँडामा आक्रमण । ३० प्रहरीको घटनास्थलमै मृत्यु ।
२०५८ असार २३ - लमजुङ, नुवाकोट र गुल्मीका प्रहरी चौकीहरूमाथि एकै पटक आक्रमणमा ४१ प्रहरीको मृत्यु ।
२०५८ मंसिर ८ - पहिलो पटक सैनिक ब्यारेकमा आक्रमण । दाङको सदरमुकाम घोराहीमा आक्रमण । १४ सैनिकसहित ३७ सुरक्षाकर्मीको मृत्यु ।
२०५८ फागुन ४ - अछामको सदरमुकाम मंगलसेन र साँफेबगरस्थित विमानस्थलमा एकै साथ आक्रमण । प्रमुख जिल्ला अधिकारीसहित १ सय २९ भन्दा बढीको मृत्यु ।
२०५८ चैत ३० - पूर्व-पश्चिमको राजमार्गको दाङ खण्डका तीन ठाउँमा एकै साथ आक्रमण । सशस्त्र र जनपदका अधिकृतसहित ४६ प्रहरीको मृत्यु ।
२०५९ भदौ २३ - सिन्धुलीको भीमानमा आक्रमण । प्रहरी निरीक्षकसहित ४९ को मृत्यु ।
२०५९ भदौ २४ - अर्घाखाँचीको सदरमुकाम सन्धिखर्कमा आक्रमण । ६५ सुरक्षाकर्मी र एक सर्वसाधारण गरी ६६ को मृत्यु ।
२०५९ कात्तिक २९ - जुम्लाको सदरमुकाम खलंगा र गोरखाको ताकुकोटमा आक्रमणमा प्रमुख जिल्ला अधिकारीसहित ६१ सुरक्षाकर्मी र दुई सर्वसाधारणको मृत्यु ।
२०५९ माघ १२ - सशस्त्र प्रहरी महानिरीक्षक कृष्णमोहन श्रेष्ठ दम्पतीको हत्या ।
२०६० भदौ २१ - दोलखाको मैनापोखरीमा यात्रुबहाक बसमा आक्रमण ।
२०६० चैत ७ - म्याग्दीको सदरमुकाम बेनीमा आक्रमण । सैनिकसहित ५१ जनाको मृत्यु ।
२०६२ साउन २३ - कालीकोटाको पिलीमा आक्रमण । ५० भन्दा बढी सैनिकको मृत्यु ।
२०६२ जेठ २३ - चितवनको बाँधर- मुढेमा यात्रुबहाक बसमा आक्रमण । ३९ सर्वसाधारणको मृत्यु ।
२०६२ जेठ २९ - कैलालीको अत्तरियामा सशस्त्र प्रहरीका सात परिवारको हत्या ।
२०६२ चैत ७- १३ सैनिकको मृत्यु । काभ्रेको दाप्चामा आक्रमण ।
२०६२ चैत २३ - सल्र्ााहीको मलंगवामा आक्रमण । सैनिक हेलिकप्टर ध्वस्त । १० सैनिकसहित २३ को मृत्यु ।
२०६२ वैशाख १० - सिन्धुपाल्चोकको सदरमुकाम चौतारामा अन्तिम आक्रमण । पाँच माओवादी र एक सुरक्षाकर्मीको मृत्यु ।

साभार्:कान्तिपुर दैनीक

फोटो: www.hinduonnet.com www.theage.com.au

शान्ति नेपाल मा पनि आइपुग्यो ! अब फर्किदैन रे!!!
शान्ति को लागि हात बडाउदै (foto:rajeshkc.com.np)

अन्तत ढिलो भए पनि आशा को त्यान्द्रो पलायो । होस् हवास् मा नभएका ले लामो सास् फेरे । यती लामो ११ बर्ष सम्म देशमा गुज्रे को हिंशा ले पूर्णवीराम पायो । हिजो को मंगलबार त्यस्मा पनि साँझ को ८:२९ को समय शायद नेपाल को ईतिहास मा अबिस्मर्णिय क्षण भएर रहनेछ । २०५२ फागुन १ गते बाट आफ्नो सस्त्र हिसा सुरु गरेको माओवादी र सरकार बिच्को युद्द ले देशमा १४०० हजार भन्दा बढी को ज्यान र करोडौ को भौतिक् क्षती बेहोरी रहयो । तर त्यो दिन अब भने टरे जस्तो छ हिजो बेलुका एतिहासिक शान्ति सम्झौता मा प्रधान मन्त्री गिरिजा प्रसाद कोईराला र माओवादी का अध्यक्ष प्रचन्ड ले सामुहिक हस्ताक्षर गरे । हस्ताक्षर पछी प्रचन्ड ले कार्यक्रम मा बोल्दै"देश अब शान्त भएको र अब बिकास तर्फ उन्मुख हुनु पर्ने सबै देश बासी लाई अनुरोध गरे" । त्यस्तै प्रधान मन्त्री कोईराला ले पनि प्रचन्ड लाई खाली फोटो मा देखेको र यो पाली साच्चै देख्न पाएको र यही पाली शान्ति सम्झौता भएको ले खुशी भएको बताए । भाषाण पछी बिरेन्द्र सभा गृह ताली ले गुन्जियो । तर ढिलो भए पनि सामुहिक सम्झौता भएको छ ।अब भने दुवै पक्ष बाट सोच बिचार ले काम गरी देश लाई केही उकालो लगाउने तर्फे सोच्दा कसो होला । अन्तमा ,

जय नेपाल

शान्त नेपाल

माओवादीको भर्ती अमेरिका लाई चित्त बुझेन
अन्तिरम सरकार मा माओवादी सामेल भैइ सके पछी पनि उधार स्वभाब देखाइ रहेको अमेरिका ले माओवादी को हाल सालै को छापामार भर्ना कार्यक्रम मा आफु सहमत नभएको बताएको छ्।यस्तो शान्ति प्रती अग्र गामि भएर देश अगि बडी रहेको स्थिती मा पनि हतियार किन्ने सैनिक भर्ना गर्ने काम मान्वाधिकर बिपरित कार्य भएको अमेरिका ले बताएको छ । देश र जनता को सुख को लागि अन्तरिम सरकार मा जान लागेको माओवादी पक्ष बाट फेरी यस्ता कार्यक्रम गरी जनता लाई दुख दिनु उचित नभएको भनेको छ । सर्वोच्च अदालत को पुस्तक हस्तान्तरण कार्यक्रम मा बोल्दै नेपाल का लागि अमेरेकी राजदुत मोरियर्टी ले माओवादी को चरित्र अझै पनि राम्रो बन्न नसकेको बताउनु भयो ।

गिरिजा को चयालेन्ज "कोही नआए पनि बाल छैन"

foto:nepalicongress.org.np

देश् को सरकार् माओवादी सहित अन्तरिम सरकार मा जाने भनि रहेको बेला ने क पा एमाले ले भने सरकार को समिक्षा पछि मात्र सरकार मा जाने कि नजाने भन्ने कुरा को निर्णय हुने कुरा बताएको छ । यसै सम्बन्धमा बोल्दै प्रधानमन्त्री कोईरालाले भने माओवादी सहित को अन्तरिम सरकार मा कोही गए पनि र नगए पनि फरक नपर्ने बताए । एमाले का महासचिब नेपाल ले अन्तरिम सरकार मा सम्मान्जनक तरिका बाहेक घिस्रेर नजाने भने पछी कोईराला को यो भनाइ बहिर आएको हो ।नेपाल लाई सम्मान्जनक बिधी चाँहीने कोईराला भने एक्लै भए पनि जाने हुनाले कुरो कुरो बिच अहिले फाटो आएको छ्। यस्तै हो भने पछि सरकार मा गए भने यिनिहरु को स्थिति के रहला!!!

घर जाने कि नजाने ? ? ?

बिहान सबेरै आज पत्रीका हेर्दा कान्तिपुर दैनिक को पहिलो पाना मा भएको फोटो मा आँखा पुग्यो । कान्तिपुर को रिपोर्टर सुबोध् सिँह ले खिच्नु भएको तस्वीर रहेछ । सुरुमा लाग्यो किन औंला उठाँउदै छिन यि महिला सोचे कुनै समसायिक बिषय भन्दा बाहिर को तस्वीर होला तर कहाँ उहि माओवादी को छापामार भर्ना समबन्धी समाचार पो रहेछ । हुर्के बडे कि छोरी एका एक गायब् भए पछि आमा खोज्दै माओवादी को अस्थाइ सिवीर सम्म पुगिन ।पर्सा को वीरुवाटार कि १२ बर्सिय बिनिता ठोकर गएको बिहीवार देखि माओवादी छापामार मा भर्ती हुन माओवादी सिवीर सम्म पुगेको थिइन । मासिक ५ हजार तलब मा नयाँ नेपाल निर्माण को लागि भनेर माओवादी को होइ होइ मा उनि त्यहाँ पुगिन । नयाँ नेपाल निर्माण चै हुन कति समय लाग्छ कुनी तर यी ठोकर भने नयाँ नेपाल निर्माण को लागि माओवादी सिवीर मा बिहान बेलुका बन्दुक सम्बन्धी तालिम लिदै छिन । बन्दुके तालिम ले नयाँ नेपाल निर्माण कसरी हुने हो खोइ??

छान बिन आयोग डरायो !!!

जन्-आन्दोलन २०६३ दबाउने को छान् बिन् गर्न गठित उच्च्स्तरिय छान बिन टोली मा हिजो आज भित्र भित्र आफ्नै पदाधिकारी बिच बिबाद बड्न थालेको छ । जन-आन्दोलन को क्रम्मा राजा र उन्को प्रतक्ष्य शासन काल्मा रहेका मन्त्री हरु लाई कारबाही गर्ने कुरामा साथी हरु सँग कुरा नमिलेको छान बिन आयोग को टोली को एक सदस्यले बताए । उसै त नेपाल मा ठुला ठालु अहिले आस्र्य पाइरहेको समयमा खाली तल्लो स्तर का लाई मात्रै कारबाही हुने र माथिल्लो स्तर का लाई कारबाही नहुने देखिरहेको छ । बहिर बजार मा भने दोषी कोही नछुट्ने भन्ने तर काम गर्न भने अलिक डराएको होकी जस्तो प्रबृती देखिएको छ । टोली को एक सदस्यले भने "गोली हान्ने लाई चै कारबाही हुने तर हान्ने आदेस् दिने लाई चै किन कारबाही नहुने" ??

यस्तै पक्ष्पात ले गर्दा नै देश मा आमुल परिवर्तन हुन नसकेको पो हो कि ? ?

अमेरिकाको नेपाल लाई सहयोग उस्तै रहने

आतंकबाद लाई पूर्ण रुप्मा अबज्ञा गर्ने बिश्व को शक्तिसाली राष्ट्र अमेरिका ले नेपाल मा भने माओवादी अन्तिरम सरकार मा गए पनि आफुले भने गर्नु पर्नु सहयोग गर्ने भनेको छ । अमेरिकाले नेपाल को माओवादी लाई आतंकबाद को सुची बाट नहटाए पनि आर्थिक र अन्य सहयोग मा भने नेपाल लाई कुनै कमि नहुने बताएको छ । दक्षिण र मध्य एसिया सम्बन्धी ममिला हेर्न अमेरिकि बिदेश् सहयक मन्त्री रिचार्ड ए बौचेर ले उक्त कुरा पत्रकार हरु लाई बताउदै आतंकबाद को बाद को सुची बाट भने माओवादी लाई किन नहटाइएको भन्ने प्रश्न मा यो उनिहरु को कृया कलाप मा भर पर्ने र अहिले सो समय आइ नसकेको बताए ।जे होस् अमेरिका सहयोग भने नेपाल लागि उकालो लाग्ने राम्रो अवसर् हुन सक्सक्छ

भर्ना खुल्यो!भर्ना खुल्यो!! तर अब किन ? ? ?

foto:www.irinnews.org

तपाईं नझुक्किनुस् यो कुनै स्कुल वा क्लेज को भर्ना सम्बन्धी बिज्ञापन होइन । यो त हाम्रो नेपाल को भक्खर मात्र शान्ति बार्ता मा आएको माओवादी को छापामार मा भर्ना खुलेको जानकारी हो । अस्ती भक्खर बार्ता को टेबल मा बसी शान्ति को लागि बिगुल फुकेर बिजय जुलुस् समेत मनाउन भ्याएको माओवादी ले हिजो आज छापामार भर्ना गर्न थालेको कुरा राष्ट्रिय दैनिक "कान्तिपुर्"बाट् थाहा हुन् आएको छ्।शान्ति सम्झौता अनुसार अहिले सम्म भएका हतियार र सैनिक को ब्यबस्थापान गर्ने र अब भने थप्न नपाईने भन्ने सहमती भएकोमा फेरी एक पक्ष बाट यस्तो काम हुन खोज्नु कतिको उप्युक्त होला । किन हो देशमा शान्ति को लागि यती प्रयास भई रहदा पनि कहिले सरकार पक्ष बाट हतियार भित्राउने कुरा त कहिले माओवादी ले छापमार भर्ना सम्बन्धी कुरा आइ रहन्छन । यस् बिषयमा दुवै पक्ष बाट सोचेर अगि बडे कसो होला ? ?

सरकार को निर्णयमा माओवादीको आपत्ति

अस्ती मात्र त्यती मेहनत गरेर भएको शान्ति बार्ता को बारेमा राष्ट्रिय स्तरिय शान्ति सम्झौता को मस्योउदा सरकार ले सबै पक्ष सँग छलफल नगरिकन गरेको भन्दै माओवादी ले यस्मा आपति जनाएका छन । पार्टीको केन्द्रिय बैठक मा छलफल गर्न काभ्रे पुगेका माओवादीका केन्द्रिय नेता बाबुराम भटटराइ ले सम्झौता को मस्योउदा सबै सँग परामर्स गरी गर्नु पर्ने मा त्यसो नभएको भन्दै आपती जनाए । उनिले उक्त मसौउदा अपूर्ण भएको भन्दै सरकार ले आउदो बिहीवार प्रकाश मा ल्याउने भनेको मस्योउदा हतार गरी अगाबै आउनु उचित नभएको बताए । भटटराइ ले माओवादी को शिवीर राख्न्न सरकार सँग अनुमती लिनु नपर्ने,माओबादि ले नै तोकेको ठाउ मा राख्न पाउनु पर्ने भन्दै मस्योउदामा उक्त कुरा प्रस्ट नभएको बताए । उन्ले मसौउदा ६ बुदे सहमती बिपरित पनि भएको साथै माओवादी बाट पनि मसौउदा तयार पार्ने काम भई राखेको र पुरा भए पछि प्रधान मन्त्री साथै माओवादी का शिर्ष नेता बाट हस्ताक्षर हुने अनि मात्र बहिर प्रकाश मा आउने कुरा बताए ।

Foto For The Week

पोशाक मोह

माओवादी र सरकार पक्ष बिच शान्ति सम्झौता भै सकेपछि पनि माओवादी मा किन हतियार र पोशाक मोह??
(कार्तिक २४ गते को बिजय जुलुस् मा सहभागी एक माओवादी कार्यकर्ता)

Photo: www.nepalnews.com

"रङ दे बसन्ती को फ्यान" प्रचन्ड पनि

नेपाल को संचार जगत त्यस्मा पनि कान्तिपुर को पत्रीका ,टेलिभिजन र रेडियो । यि तीन चिज को नाम नसुन्ने कमै होलान । यही क्रेज सँग अगि बढेको कान्तिपुर को के टिभी मा आउने पवन कली भन्ने कार्यक्रम हेर्न शनिबार बेलुकी ७:३० मा जो पनि टिभी अगाडि बस्छन । तारा कडेल् द्वारा निर्मित् र स्वयम् आफै द्वारा प्रस्तुत् यो कार्यक्रम् उन्को बोल्ने लबज् ले र ठटौलि प्रस्तुति ले गजब् बनेको छ्।यस्तो चर्चित् हुदै गएको को कार्यक्रम् ले अझ् चम्किन् अहिले को तातो अनुहार् लाइ कार्यक्रम् मा समेट्यो त्यो अनुहार् उहि हाम्रा काम्रेड् प्रचन्ड् थिए।तातो कार्यक्रम् मा तातो अनुहार् सब्ले हेर्ने भै हाले। हेर्ने त सबैले हेरे होलान् तर हाम्रा शान्ति बार्ता लगि अन्तिम् रुप् दिन् गठित् दश् सदसिय टोलिले समेत् बैठक् स्तगित् गरेर् कार्यक्रम हेरे भन्ने सुन्दा अच्च्म लाग्यो । के को रहर हो त्यस्तो हाम्रा नेता लाई ? ? तर जे भए पनि कार्यक्रम मा पवन क्ली जी ले प्रचन्ड लाई पछिलो नेपाली चलचित्र कुन हेर्नु भयो भन्ने प्रश्नमा प्रचन्ड ले भने नेपाली होइन हिन्दी हेरे रङ दे बसन्ती ! प्रचन्ड कम्रेड पनि अमिर खान को फ्यान हो कि क्या हो ? ? ?

आम सभा स्थगित भए पछि बिजय जुलुस् मा माओवादी
देशमा शान्ति को पक्ष मा एतिहासिक निर्णय आए पछि माओवादी हरु ले शहर क बिभन्न ठाउ बाट बिजय जुलुस् निकालेका छन । हुन त माओवादी ले आज कार्तिक २४ गते बिशाल जन सभा गर्ने जस्मा अधक्ष्य प्रचन्ड को पनि उपस्थिती रहने कार्यक्रम राखेका थिए । तर कार्यक्रम मा भाग लिन आउने लाई दाल भात को ब्यबस्था राजधानी बसी ले नग्रने भए पछि कार्यक्रम स्थगित भएको थियो । त्यही झोक मा आज उनिहरु ले बिशाल बिजय् जुलुस् गर्ने भन्दै हिजो देखि नै प्रचार् प्रसार् मा जुटेका थिए।त्यही त्यरी अनुसार अहिले शहर भरि राता झन्डा हल्ली रहेका छन । साथै बिभिन्न ठाउ बाट नारा बाजी गर्दै अहिले जुलुस् खुल्ला मन्च तिर लाग्दै छ ।उनी हरु अनुसार जुलुस् शहर परिक्रमा गरी खुल्ला मन्च मा गै सभा मा परिणत हुने कार्यक्रम रहेको छ । एही बिजय जुलुस् को कारण अहिले का ठ्मान्डौ को यातायात निक्कै प्रभाबित भएको छ ।

गिरिजा बाबु को क्रेज शान्ति पुरस्कार सम्म
बितेको ११ बर्ष सम्म जारी माओवादीको युद्द लाई मुल्याङ्कन गरी देशमा शान्ति स्थापना गराउन शसक्त भूमिका खेलेका प्रधान् मन्त्री गिरिजा प्रसाद् कोइराला लाई काठ्मान्डौ काग्रेस् ले "नोबेल् शान्ति" र 'संयुक्त राष्ट्र संघ शान्ति पुरस्कार' मा भाग् लिन् प्रस्ताब् पठाउने निर्णय गरेको छ्।
देश् मा दिगो शान्ति स्थापना गराउन् अहम् भुमिका खेलेको उल्लेख् गर्दै काङ्रेस् ले उनिलाइ छानेको भनेको छ्।
काङ्रेस् स्तरिय काठ्मान्डौ पार्टिको बिहिबार् बसेको बैठक् मा कोइरालाले अन्बरत् रुप्मा देश् मा शन्ति को लागि लागि पर्नु भएको ले र अन्तमा शान्ति स्थापना मा राम्रो लक्षण् देखिएको ले गिरिजा बाबुको माग् भएको बताएका छन्।हेरौ गिरिजा बाबुको क्रेज् कतिको बढेर् जाने हो????

बिचरा बुश foto:newyorktimes.com
"बाघ को पनि तन्नेरि हुने दिन सकिन्छ" भने झै सधै जसो चर्चा मा रहि रहने शक्तिशालि राष्ट्र अमेरिका का राष्ट्रपति जर्ज बुस् को पनि दिन गए जस्तो छ । यो कुरा हिजो मात्र अमेरिका मा भएको मध्यावधी चुनाव ले देखाएको छ । चुनाव डेमोक्र्याट पार्टीले जितेको थियो। डेमोक्र्याट को बिजय बाट अ्एरिका को राजनीति मा उथल्पुथल हुने भएको छ । राष्ट्रपति बस ले यो पाली प्रतिनिधि सभामा मा भिन्न पार्टी का नेताहरु सँग काम गर्नु पर्ने भएको छ । बिभिन्न आरोप हरु खेप दै आफ्नो आयु घटाइ रहेका बुस् ले यो पाली को उन्को पार्टी को हार ले ठुलो धक्का महसुस् गर्ने छन । अब का दिन मा भने बुश ले सोचेर अगि बड्न आव्स्यक छ नत्र फेरी नयाँ लोर्के बाघ आउन क बेर्!!!!!!

"हामी माओवादी पाल्दैनौ”
foto: www.nepalnews.com (Chasing local people by a maoist)
देशमा माओवादी पक्ष र सरकार पक्ष बाट यती ठुलो सम्झौता भए पछि पनि माओवादी को चरित्र सुध्ंरिन सकेको छैन ।माओवादी बाट जनतालाई धम्की दिने ज्यान मार्ने डर दिने काम जारी छ ।
त्यसैको सन्धर्बमा हिजो मात्र एतिहसिक निर्णय भएको दिन मा समेत माओवादी कार्यकर्ता ले राजधानीबासी लाई कार्तिक २४ गते हुने भनिएको उनिहरुको कार्यक्रम मा भाग लिन आउने उनिहरु को कार्यकर्ता हरु लाई खान बस्न दिनु पर्ने भनेर टोल टोल मा गै भनेका थिए ।
उनिहरुले टोल टोल मा गै हरेक घरमा उनिहरु को १० १० जना कार्यकर्ता लाई रख्दिनु पर्ने भनेका थिए ।साथै उनिहरु ले आफ्नो कार्यक्रम भरि उनि हरु लाई राख्नु पर्ने र नराखेमा भौतिक कारबाही हुने जनाएका थिए ।
यस्तो प्रस्ताब लाई टोल बसिले माओवादी को ज्याद्ती भन्दै हिजो जुलुस् निकालेका थिए ।उनिहरु ले देशमा यती ठुलो को निर्णय भए पछि पनि माओवादी को हर्कत उस्तै रहेको ले शान्ति मा चिन्ता बडेको बताएका थिए ।उनिहरु ले “माओवादी पाल्दैनौ” भन्ने नारा लगाउदै शहर घुमी माओवादी को केन्द्रिय कार्यालय घेरेका थिए ।यस्तो जनताबाट दबाब आइसके पछी अधक्ष्य प्रचन्ड ले पर्सी हुने कार्यक्रम स्थगित गरेका छन ।
यती ठुलो सम्झौता भही सक्दा पनि उस्तै भए यी माओवादीको घैटा मा घाम कहिले लाग्ने होला ? ? ? ?

सफलतामा बिजय उत्सव हुने

देश मा एतिहासिक निर्णय भए पछि माओवादी तर्फ बाट पत्रकार सम्मेलन भएको छ । सम्मेलन मा माओवादी अध्यक्ष प्रचन्ड लगायत बाबुराम भट्टराई पनि छन ।पत्रकार हरु ले सोधेको प्रश्न दिने क्रम्मा प्रचन्डले आज राती देखि नै बिजय जुलुस् निस्कने र देश् भरि यो उत्सब् मनाउने कुरा भएको जनाएका छन्। साथै पत्रकार् हरु ले पर्सि कार्तिक् २४ गते हुने भनिएको कार्यक्रम् बाट काठ्मान्डौ बासि लाइ धम्कि माओबादि ले दियेको भन्ने प्रस्न म अधक्ष्यले त्यस्लाइ धम्कि नभै आग्रह बताए। साथै उन्ले जन्ता लाइ दुख् नदिने निर्णय गर्दै पर्सि हुने कार्यक्रम् पछि सारेका छन्। र मेरा बानेस्वर् स्थित् मित्र ले जनाये अनुसार् बहिर सडक् मा बिजय् उत्सब् जस्तै ठुला नारा हरु सुनियेका छन् रे। हेरौ सडक् कतिको तात्दो रहेछ ? ? ? ? ? ?

एतिहासिक निर्णय

अन्तमा शान्ति

मलाई लाग्यो म ढिलो भए कि "देशमा यतरो निर्णय भेइ सकेछ्,म भने निन्द्रामा" तर सुख् समाचार् ढिलो भए पनि उत्तिकै ताजा रहयो र रहि रहनेछ् जस्तो लाग्छ् मलाइ । उठ्नासाथ पत्रीका आयोकी भनेर कौसिमा हेरे तर देखिन । एक छिन पछि बाटोमा एउटा फुच्ची को हात मा पत्रीका देखे टाढा भए पनि हाईलाईट गरेका अक्षर प्रस्टै देखिन्थे "PEACE AT LAST"

यतरो बर्ष् सम्म् चलेको गृह युद्द को अन्त्य हुने कुराले खुसि को सिमा रहेन । एक् छिन् मा पत्रीका आयो।अबेर राती सम्म बसेर भए पनि हाम्रा नेता हरु ले एतिहासिक् निर्णय गरेछन्। निर्णय लाई छ बुदे सहमती को रुप्मा उनिहरुले प्रस्तुत गरेका रहेछन । १४ घण्टा लामो उनिहरु को बार्ता मा अब आउने कार्तिक ३० गते भित्र शान्ति प्रकियामा हस्ताक्षेर हुने र माओवादी छापामार हरु लाई तोकिएको छेत्र मा मङ्सिर ५ गते भित्र पठाउने कुरा भएको छ ।माओवादी छापामार हरु लाई ईलाम्,सिन्धुली,काभ्रे,पाल्पा,रोल्पा,सुर्खेत र कैलाली का छेत्र हरु मा राख्न्ने निर्णय भएको छ साथै उनिहरु र उन्को हतियार लाई एक पछीय ताला बन्दी गर्ने निर्णय सयुन्क्त राष्ट्र संघ ले गरेको छ । यो प्रकृया नेपाली सेना मा पनि लागु हुने भएको छ । साथे राती भएको बार्ता को अन्य निर्णय मा हंतियार ब्यबस्थाप्न ,अन्तरिम संबिधान र अन्तिरम सरकार मा समेत मह्तोपूर्ण निर्णय भएको थियो । जे होस् देश मा आएको शान्ति दिगो होस् यही कामना नयाँ नेपाल लाई । । । शान्ति शान्ति शान्ति आज को आवस्यक्ता । । । । । ।

सोझै बार्ता बाट

बार्ता अझै पनि जारी "स्थाइ शान्तिको आशा"

foto:ekantipur.com
"लन्च ब्रेक्" पछि भित्र चलिरहेको बार्ता जारी छ । चार सदसिय कार्य दल गठन भएको जानकारी यहाँ आएको छ ।उक्त कार्यदल ले सहमतिको फाइल त्यार गरी आठ दल का नेता हरु को हस्ताक्षर हुने कुरा रहेको छ । र त्यही सहमतिलाई सरकारले एतीहासिक घोषणा गर्ने भनिएको छ । मेरा पत्रकार मित्र गोपाल सुबेदी को सहयोग मा म यो ब्लग अप्-डेट गरी रहेको छु । उहा अब आफ्नो पालो पुरा गरी आउन त्यारी म लाग्नु भएको ले आज को लागि मेरो ब्लागिङ यती नै होला । तर जे भए पनि एतिहासिक घोषणा आउने कुरामा बिश्वास का साथ् सबै जना बसी रहेको कुरा जानकारीमा आएको छ । बार्ता र बार्ता स्थल को बारेमा थेप जानकारी र फोटो म आउने ब्लग मा प्रस्तुत गर्ने छु । अन्तमा,फेरि अर्को पल्ट समाचार लेख्दा देशमा स्थाइ शान्ति भनेर लेह्न पाइयोस् । । । । ।

बालुवाटार बाट "LIVE"

बार्तामा लन्च ब्रेक

बिहान देखि बालुबाटर मा सुरु भएको बार्ता केही बेर अघि स्तगित् भएको छ। बार्ता मा भएका नेता हरुले "लन्च ब्रेक" भन्दै स्तगित् गरेका हुन्। अन्तरिम् सविधान्,अन्तरिम् सर्ंकार् र अन्तरिम् सांसद् मा छल्फल् हुने भनिएको आज् को बैठक् केहि निर्णय म आउन नसकि अहिले रोकिएको हो।बार्ता स्थल् बाहिर आएको हल्ला अनुसार् बैठक् मा साना साना पार्टीले पनि सँसद् मा १० १० सिट् को माग् गरे पछि बार्तम कुरा नमिलेको बुझिएको छ्। जे होस् एक् छिन् पछि सुरु हुने भनिएको बार्ता छिटो सुरु भै टुङो मा पुगोस् भन्ने हाम्रो चाहना।।।।।

अहिले सम्म बार्ताको परिणाम "अड्कल बाजिमात्र"
हिजो को बार्ता बिना कुनै सहमती मा नपुगी अहिले बिहान बस्ने भनि टुङिएको थियो र बिहानि सत्र को बार्त सुरु भैसके को छ । हिजो बार्ता म कुनै त्यस्तो ठोस् उप्लब्धी हुन नसके पनि आज बिहान को बार्ता ले भने केही फल्दायक् निर्णय गर्छ होला । हेरौ अहिले हामी अड्कल बजी भन्दा बडी के नै गर्न सक्छौ र??
foto:nepalnews.com

बार्ता पूर्वको टिका-टिप्णी

सात दल र माओवादीबीचको वार्ता सहमतिमा पुग्ने भनिएको आज (२० कार्तिक)को अपरान्ह नजिकिँदै क्रमसंगै राजधानीको राजनीतिक वातावरण तातेको छ। परामर्श वैठकहरु तिब्र भएका छन्। आजै बिहान माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डले प्रधानमन्त्री गिरीजाप्रसाद कोइरालासँग भेटेका छन भने एमाले महासचिव माधवकुमार नेपालसँग टेलिफोनबाट वार्ता गरेका छन्। एमाले स्थायी समितीको वैठक केन्द्रिय कार्यालय बल्खुमा मध्यान्ह पछि शुरु भएको छ। नेका प्रजातान्त्रिकको केन्द्रिय कमिटीको वैठक पनि सभापति शेरबहादुर देउवाको निवास बुढानिलकण्ठमा भइरहेको छ। औपचारीक रुपमा नबताइएपनि आज बेलुकासम्ममा ७ दल र माओवादीका शिर्ष नेताहरुको वैठकले सहमती सार्वजनिक गर्ने करिब करिब तय भएको छ। गृहमन्त्री कृष्णप्रसाद सिटौलाका भनाईमा हतियार व्यवस्थापन तथा कतिपय राजनीतिक मुद्दाहरुमा समेत सरकार र माओवादीबीच सहमति भइसकेको छ र सो सहमतिलाई ८ दलका नेताहरुको बैठकले अनुमोदन गर्न बाँकी छ। सरकार र माओवादीबीच भएको भनिएको सहमति अनुरुप संयुक्त राष्ट्र संघको अनुगमनमा रहने गरी माओवादीका सेना क्याम्पमा बस्ने र तिनको हतियारलाई एकल तालाबन्दी (सिंगल लक) प्रकृया अर्न्तगत भण्डारण गरिनेछ। यसरी हतियार भण्डारण गर्दा लगाइएको ताल्चाको साँचो माओवादीसंग रहने छ त्यो ताल्चा कसैले छोएमा राष्ट्र संघले क्लोज सर्किट क्यामेरा (सिसीटिभि) मार्फत हेर्नेछ। त्यस अवस्थामा साइरन समेत बज्ने व्यवस्था मिलाउने सहमती भएको छ। यसवाहेक हतियार भण्डारण गरिएको स्थान र माओवादी सेना रहेको ब्यारेक तथा आफ्ना उच्च नेताहरुको सुरक्षार्थ …जनसेना'ले केही सामान्य हतियार राख्न पाउने छ। गृहमन्त्री कृष्णप्रसाद सिटौलाका अनुसार शिर्ष नेताहरुले अनुमोदन गरेपछि यो सहमति कार्यान्वयनमा जानेछ।
Source:हिमाल खबर बाट

तातो तातो

सहमतिको ढोका नजिक !!!!! बार्ता को तिथी मिती सहित परिणाम आउन बाकी रही रहेको बेला आज बार्ताको एक प्रमुख ब्यक्तित्व मानिएका माओबादि का अध्यक्ष प्रचन्डले सड्यन्त्र नभए भोली सम्म्मा सहमतिको घोषणा हुने भनेका छन । तमु मुक्ति मोर्चा को पोखरामा आयोजित् एक् कार्यक्रम् को उदघाटन मा बोल्दै उन्ले"आज साझ सम्म्मा सात दल र सयुन्क्त राष्ट्र संघ बिच बैठक बस्ने र भोली सम्म मा निर्णय आउने बताएका छन्। सोही अवसर मा उन्ले हंतियार राखेको ठौउ लाई ताल्चा लगाई लाहा छाप लगाउने र कुनै पक्ष्ले त्यो चलाएमा शाइरन बज्ने ब्यबस्था गरिने बताएका छन । जे होस् जस्तो निर्णय भए पनि हामी दिगो शान्ति चाहन्छौ कसो???

foto:http://www.schlossnagle.org

source:himal khabar

फेरी चक्का जाम
Photo:Bikash Karki
बिहान १० बज्न पाउदा नपाउदै,सडक सुन्सान भयो ।स्कुल्,क्लेज जाने र अफिस् जाने सडक किनार बसेर मुखामुख गर्न बाहेकको अरु कुनै बिकल्प रहेन । सबै जना मोटर नचल्ने छाट्काट देखे पछि लुरु लुरु हिंड्न लागे । मलाई लाग्यो आज कुन पार्टी को बन्द रहेछ फेरी सोचे बन्द भएको भए त यसो हल्ला चल्नु पर्ने तर फेरी सोचे हिजो आज चक्का जाम जुलुस् हुनलाई के को निहु चाँहीयो !!!!! यसो दुई चार जना उभिएको ठाउँ मा गएर कुरा बुज्दा घट्ना नजिकै को रहेछ्। अपुस्ट समचार् अनुसार् हल्चोक् भन्ने ठाउमा कुनै एउटा बस् को चालक् ले पीटाइ खाना ले यातयात् ठप्प् भएको रहेछ्।अलि पर स्वयम्भु तिर हेरे कालो टायर् को मुस्लो आकसिदै रहेछ्। लाग्यो बुद्ध निसासि सके धुवाले।कहिले लाग्ने होला हाम्रो घैटा मा घाम । । । । अहिले सुन्छु बन्द खुल्यो रे ? खै कतिन्जेल सम्म हो ? ?

FOTO FOR THE WEEK
"जहाँ छन बुद्द का आँखा"

Utilising My Holidays
Dear friends and visitors ,
For the past two days i didnt update my blogs due to my holidays. But i am back here with some snaps for you .Check it out...
Balambu a beautiful hill station just 4 km from the valley .We got there at 4 pm on the day.Here are some fotos of kathmandu from balambu and some poitrate too.
And from this week i made an idea to introduce a section
"FOTO FOR THE WEEK"



Are u ready???? for"foto for the week" section













Local boy on Balambu













Hide and seek of the clous and sun

















"Granma"-Who showed us the way

सेवासुलभ भावनामा ज्ञान पनि आवश्यक














कुचो पछी सिठ्ठी लिएर सडकमा उत्रीएका माओवादी कार्यकर्ता को सम्बन्धित छेत्रमा ज्ञान नहुनाले ट्राफिक समस्या समाधानको को साटो झन झन्झटिलो हुने हो कि जस्तो देखिन्छ ।
आज बिहान आफिस् समयमा कँलकी को वातावर्ण हेर्दा त्यहाँ जाम कम हुनु को साटो झन केही नमिलेको हो कि जस्तो लाग्थ्यो ।
ट्रफिक छेत्रमा उचित ज्ञान नभेइ हाम्रा काम्रेड हरु ट्राफिक मिलाउन बस्नाले यसो भएको पो हो कि भन्ने कुरा सोच्न आवश्यक देखिएको छ ।
ट्राफिक बत्ति,ट्राफिक नियम सम्बन्धमा ज्ञान नभेइ रोड म बस्नाले हो कि के हो हाम्रा काम्रेडको सिठ्ठी र हात जतासुकै हल्लेको र बजेको देखिन्थ्यो ।
त्यसैले उनिहरुको सेवासुलभ भावना कदर योग्य रहे पनि सम्बन्धित छेत्रमा भने अलिक ज्ञान लिएर अघी बडे कसो होला ? यो कुरा काम गर्ने र गराउने दुवै पक्ष ले सोचेर अघी बडेमा राम्रो हुने थियो कि ? ? ? ? ?

कुचो पछि सिठ्ठी लिएर सडकमा foto:hinduorentum.com
महानगरपलिका लाई काठमान्डौको फोहोर ब्यबस्थापन गर्न सघाए पछी माओवादी कार्यकर्ता आज देखि राजधानी को चर्को समस्या को रुपमा रहेको ट्रफिक मिलाउन जुटेका छन । केही दिन देखि सर्-सफाइ मा उत्रीएका माओवादी आज देखि सडक मा जाम कम गराउन एत्र तत्र भेटिएका थिए । आज बिहान म थान्कोट् बाट कलंकी सम्म जान लाग्दा प्रचन्ड अन्कित् टी-शर्ट् लगाएका माओबादि कार्य्-कर्ताहरु बाटो मा देखेर मलाइ लग्यो सर्-सफाइ मा होलान् तर कहा हुनु यसो बुज्दा त उनिहरु आज देखि ट्रफिक् ब्यबस्थापन् मा पो लागेका रहेछन्। जे होस् गतिलो काम् तिर नै छन् है हिजो आज काम्रेड् हरु!!!!!!!!

One Laptop per Child


Imagine a rural classroom in a deveoping country. Now imagine each student there carrying a small laptop computer to class. And further, imagine the class using an innovative constructionist teaching approach where this new technology is used both as an electronic book and as a portal for interactive learning. Could such a scenario ever be translated into reality? Well, one group of enthusiastic educators and technology gurus in the United States is not only convinced that this can be done, but is already developing a $100 laptop aimed at providing one such machine to each child in the developing world.
The $100 laptop is being developed by One Laptop per Child (OLPC), a non-profit organization created by Nicholas Negroponte, former director of the world-famous Media Lab at the Massachusetts Institute of Technology, and some of his colleagues. The idea behind this project is to provide "every child in the world access to knowledge and modern forms of education" in order to equip them with the human capital needed to overcome poverty. As a matter of fact, the project was announced at the World Economic Forum in Davos, Switzerland in January 2005. And UNDP has recently signed a partnership agreement with OLPC to assist in the delivery of the technology and learning resources to schools in poor countries.
So does this wild vision have any relevance for Nepal? While addressing this question, let us also briefly review some technological, pedagocial, and financial aspects of the OLPC concept. From a technologcial perspective, we need to ask whether the proposed laptop will be a fully functional computer, or whether it will just be a glorified toy. Negroponte explains that with a 500 MHz processer, 128 MB memory, 500 megabyte of Flash memory (no hard disk), and streamlined software, there is nothing these laptops cannot do that a $1000 version can do (except for storing large amounts of data). Other notable strengths of this rugged machine are that it is equipped with wireless networking technology that allows each laptop to talk to its neighbors creating a local area network, uses innovative power (including wind-up) for functioning in times of electricity unavailability, uses the free open source Linux operating system, and operates in the local language.
From a pedagogical perspective, the local networking and local language capability of these computers would be most useful for encouraging interactive and discussion-oriented learning. Plus these machines would also provide immediate access to soft copies of many years of textbooks and a load of reference books, thereby addressing book delivery problems plaguing developing countries like Nepal. How effectively these tools can be used will, of course, depend on the extent to which schools and teachers are able to take a constructionist approach to teaching.

Nepal missed out on the IT revolution of the earlier decades due to ignorance and outright negligence on the part of our past rulers. But we might now have a second chance to make a judicious long-term and timely investment in human capital and IT development, an investment that could potentially help us to overcome the contraints posed by our geography and leap forward on the path of economic progress. A natural first reaction among many readers might be that OLPC's vision of poor children carrying their own laptops to school is simply irrelevant in a country where many children can not even afford schoolbags and notebooks, and where there is a pressing need to address more immediate problems such as the perennial shortage of classrooms and teachers. But the question is not whether this particular vision is of practical relevance to Nepal. Rather, the question is whether Nepal can develop a long-term vision for itself and devise a strategy to best take advantage of the opportunities afforded by the OLPC campaign while not losing sight of other pressing needs.
The government should, therefore, promptly and serioulsly start exploring how they can make this technolgy feasible in the Nepali context: what grades to focus initially; how students, teachers and families can be prepared to adopt this technology; what alternative uses can be made of this technology (eg, using students' laptops to create VoIP phone network for their village); and how the many daunting delivery and maintenance challenges can be overcome. Opportunity knocks, but not repeatedly. To quote one IT enthusiast, the OLPC project provides "the perfect setting for a flowering of ingenuity that will put the Industrial Revolution to shame." If he is even half right, then summarily dismissing or completely ignoring the $100 laptop could be a fatal mistake for the nation.
By Dr Saurav Dev Bhatta (Thewriter is a faculty member at the Univeristy of Illinois, Chicago)

Source: www.ekantipur.com

बन्दुक पछि कुचो लिएर शहरमा
गएको दुई साता अगि ,काठमान्डौ को गल्ली गल्ली चोक चोक गनायो । महानगरपालिका फोहर लिएर फाल्न लैजान खोज्दा कन्टेनर भएको ठाउँ को स्थानिय बसिन्दाले फोहर फाल्न दिएन्न । बल्ल बल्ल समस्या को हल निकालिए पनि राम्रो सँग सर्-सफाइ भने हुन सकेको थिएन । यसै बिच हाल भूमिगत बाट खुल्लेआम देखापरेका माओवादी ले भने अब ती सर्-सफाइ कार्यक्रम मा सामेल हुने भएका छन । पाच दिने सर्-सफाइ कार्यक्रम सहित आएका उनिहरुले पाच दिन् मा ७५ टन फोहर बिस्थापित गर्ने लक्ष्य लिएको बत्ताएको छन । साथै उनि हरुले यो कार्यक्रम काठमान्डौ,ललितपुर र भक्तपुर तीन जिल्लामा नै गर्ने भनेका छ्न ।बन्दुक पछि कुचो बोकेर आएका यी कार्यकर्ता को काम कस्तो हुने त्यो भने हेर्न बाकी छ ।
photos: www.rwor.org

पुरांना तस्वीरलाई पल्टांउदा


"पेमा लाई आजै जस्तो लाग्छ,चैतको त्यो महिनामा जम्मा ३४ जना बिदेशी सहित को टोली उन्को गाँउ नार पुगेको" । त्यस् बेलामा ती खैरे टोलि ले आफ्नो फोटो खिचेर् लगेको र केहि समय पछि आफ्नो अनुहार् एउटा किताब् को गाता मा देख्दा उनि चकित् परिन् । हिजो आज ती बैश् का दिन् ले डाडो काटे पनि आफ्नो फोटो भएको किताब् को फोटोको बारेमा कसैले सोधे भने गर्ब ले भन्छिन् "त्यो फोटो को मै हु"।

पेमा आफ्नो किताब मा छापिएको तस्वीर सहित र हेर्दै उन्को साथीहरु
आफ्नो भ्रमण् को क्रममा मनाङ् को नार् पुगेका दिनेश् वाग्ले ले भेटेका कथा हुन् यी। आफ्नो भ्रमण् को बेलामा वाग्ले दाइ ले भेटेका कथा सङै मन् छुने उन्को फोटो वास्तब्मै तरिफ् योग्य् छ्।
Story and photos from: www.wagle.com.np
www.phalano.com

घाइतेको सँख्या बढ्दो

जन्-आन्दोलन २ मा घाइते हरु लाई सरकार ले आर्थिक रुपमा सहयोग गर्ने भै सके पछी हिजो आज "म पनि आन्दोलन् मा घाइते थिए" भनि घाइते को सिफारिस् गराउने को सँख्या निकै बढेको छ । सरकारले घाइते को चोटपटक हेरी सख्त घाइते,घाइते र सामान्य चोटपटक लागेको लाई लाखौ देखि २० हजार रुपैया सम्म दिने निर्णय गरेको थियो ।
पैसा पाउने कुरा सरकार बाट आइसके पछि हिजो आज नर्सिङ होम,हस्पिटल् र हुँदा हुँदै डाक्टर को क्लिनिक मा समेत मेरो सिफरिस् गर्दिन पर्‍यो भन्नेको सँख्या बढेको छ रे! घाइतेले घाइते भये बापत् उपचार् खर्च पाउनु त ठिक् कुरा हो तर आन्दोलन् को बेलामा हुल् मुल् मा परिएला भनि कोठामा ढोका थुनेर बस्ने ले पनि घाईते हु भनेर उपचार खर्च खोज्नु कतिको उपुक्त होला ? ? ? ?